De eerste officiële CD van het ‘Parkstad Leedjes konkoer’ kunt u trouwens gewoon nog steeds bij ons bestellen CD Bestellen?
De eerste officiële CD van het ‘Parkstad Leedjes konkoer’ kunt u trouwens gewoon nog steeds bij ons bestellen CD Bestellen?
In het verleden werkte Hubert als freelance journaallist voor Limburg Online (LOL) hieronder vind uw een opsomming van de CD recensies & Interviews uit die periode.
Erwin vaan 't Merretkoer Wat e fees
Onlangs werden Erwin en Vivianne nog vader en moeder van een zoon met de naam Pieke. Dat was niet de enige nieuweling vorige jaar. Ook zag een nieuw album van Erwin (samen met Vivianne en Mellanie) het levenslicht. Mensen die Erwin alleen maar kennen van ‘Een Griekse nacht’ hebben maar de helft gehoord van wat hij in zijn mars heeft. In meerdere liedjes hoor ik een heel gevoelige Erwin Brepoels terug. Hij heeft dan ook de perfecte stem. Veel nummers zijn Grieks getint, natuurlijk een beetje in de sfeer van ‘Een Griekse nacht’. Het album staat lekker vol. Maar liefst 16 nummers. Zoals gezegd, veel nummers zijn afkomstig van Griekse componisten zoals Leo Leandros. Inderdaad, de vader van ..... Vicky. Veel liedjes (lees: covers) zullen u wellicht bekend in de oren klinken. Het nummer ‘Iech blief altied mit diech danse’ is erg goed gedaan. Alleen hoor ik na het intro even een rare brom. Dit is er volgens mij ingeslopen tijdens de opname? Naast de Griekse nummers pronken op deze CD ook een aantal traditionele carnavalsnummers. ‘Truuske’ is zo’n liedje wat in de polka stijl ligt en wat het ook best goed zal doen deze carnaval. Kortom, ‘Wat e fees’ is een leuk en verassend album met daarop van alles en nog wat. Erwin vaan ‘t Merretkoer mag tevreden zijn met deze productie. Veel Griekse liedjes, maar goed, wees eens eerlijk: Heeft u ooit stil kunnen zitten bij de sirtaki? Veel luister plezier
Hubert Schunken, Landgraaf
Vastelaovend van Eijsde tot de Mookerhei 9
Het vastelaovesalbum waar iedereen op wacht, met weer 40 plezierige, Limburgse carnavalsliedjes. Klaar om tijdens de vastelaovend in de cafés en optochten te klinken. Het ene liedje nog gekker dan het andere. De echte uitschieters dit jaar zijn van Kartoesj, The Mosam Skiffle Train en De Bössjefäörs. De andere nummers zijn zeker niet slecht, alleen mis ik net dat kleine beetje extra variatie. Veel muziek lijkt op de bekende Duitse schlagers. Liedjes waarvan je gelijk denkt: “Waar heb ik dat meer gehoord?” Eigenlijk jammer toch? Verder mis ik een beetje het experimenteren met carnavalsmuziek. Naar mijn mening mag het allemaal wel wat krachtiger. Maar goed, er staan toch wel wat nummers op waar je tijdens de drie dolle dagen van uit je ‘plaat’ kunt gaan! Wat erg leuk is op deze CD is het liedje ‘Bonne van gistere…!’ van Kartoesj. Zoals al eerder gezegd, een leuk liedje over vergeten consumptiebonnen. Echt heel leuk gedaan en bovenal origineel. Misschien wel kanshebber voor de carnavalskraker van dit jaar? Bij Ummer d’r Neaver is het altijd even spannend. Dit jaar zijn deze Kerkraadse jongens tijdens het carnaval in ‘d’r verkesstjal’ en dat doen ze samen met Big Benny. Het is niet hun sterkste nummer, maar wel een verademing. The Mosam Skiffle Train doet het op zijn ‘wild west’. Dit vind ik dan ook één van de beste nummers op dit verzamelalbum. De laatste track op de CD is van De Bössjefäörs met ‘4 Zien met de bös’. Inderdaad, een cover van... Deze eigentijdse versie van de Limburgse klassieker klinkt aardig en zal het beslist goed gaan doen met carnaval. Conclusie: voor veel mensen een leuk vastelaoves-verzamelalbum, maar het lekker hossen en springen mis ik dit jaar wel een beetje. Veel luisterplezier!
Hubert Schunken, Landgraaf
Eric Cruts Typisch Eric
Deze artiest heeft volgens mij een probleempje: hij kan geen keuze maken tussen de verschillende muziekstijlen -en richtingen. Het album gaat van rock naar reggae en alles wat daar tussen in ligt. Dit resulteert in een zeer gevarieerd album met aardige teksten over het leven. Het genre is het best te vergelijken met die van Julio Iglesias en Frans Bauer. Deze laatste twee zijn niet bepaald mijn smaak, maar het gaat even over het album van Eric. Zijn liedjes zullen niet bij iedereen in de smaak vallen, maar ze zijn wel voor jong en oud. Ondanks mijn kritiek staan er een aantal, naar mijn mening, kwalitatief goede nummers op. Neem nou ‘Noets geweest’, een lekker reggae-nummer wat lekker in het gehoor ligt. Een van mijn meest favoriete liedjes is ‘Gek van meziek’, een nummer wat gaat over Eric’s muzieksmaak. Jammer dat we zijn hip-hop liefde niet terug vinden op dit album. Ook het nummer ‘Sjoen Limburg’, waarin hij ons mooie Limburgse land beschrijft, is prachtig. Dit is een nummer dat Eric zelf heeft geschreven. Mijn complimenten voor de sterke tekst. Wanneer een liedje over Limburg gaat, gaat iedere echte Limburger meteen plat. Dus heren diskjockeys opgelet, wilt u de zaal plat krijgen, probeer het eens met dit plaatje. Succes verzekert, naar mijn mening! Veel luisterplezier!
Hubert Schunken, Landgraaf
The Mosam Skiffle Train Back Water
Dit album bevat net als de eerder besproken CD van Renee Innemee (Back to Bayou Têche) een helleboel covers. Een van mijn absolute favoriete bluesnummers is bijvoorbeeld ‘Rock island rock’. Het album is dus weer een ‘must’ voor de blues liefhebber. Deze CD is qua geluid wel anders dan je mag verwachten van een echt rockalbum. De stevige gitaar heeft zijn plaats afgestaan aan een soort dixie-sound: typische wild-westarrangementen zoals violen, mondharmonica en een akoestische gitaar. Ik moet zeggen, het is een lekker album met diverse nummers uit de bluesperiode. Eigelijk best grappig dat er ook eens geen carnavalsmuziek bij Marlstone vandaan komt. Alleen jammer dat af en toe het Engels een beetje vervalt in slechte uitspraken. Maar het is in ieder geval geen overdreven Engels, en daar kan ik goed mee leven. Veel luister plezier.
Hubert Schunken, Landgraaf
In het theater Gé Reinders
Eigenlijk weet ik niet wat er over dit album nog moet worden gezegd. Zowel regionale als nationale kranten stonden bol van recensies over ‘In het theater’ van Gé Reinders (die overigens zo vriendelijk was om mij de cd persoonlijk op te sturen). De meeste muziekliefhebbers zijn heel duidelijk: of ze vinden Gé Reinders top of helemaal niks. Bij welke categorie ik hoor? Ik vond de muziek altijd wat slap. Maar ook ik ben maar een mens en kan me vergissen. Dat werd duidelijk na het beluister van dit prachtige album. Eigelijk verdiend Gé alle respect. Hij schrijft bijna alle nummers zelf en dat doet niet iedereen! Dit album staat bol van kleine meesterwerkjes en is gewoon een topper. De nummers zijn stuk voor stuk goed uitgewerkt. De cd bevat live theateropnamen en de kwaliteit wordt nogmaals bevestigd door de reactie van het publiek. ‘In het theater’ staat niet voor niets gebeiteld in de L1 Limbo Top10. De nummers zijn speels en vaak indringend qua tekst. Zijn verhaal over de misdienaar (nummer 4 op de cd) is prachtig en doet vervlogen tijden van Toon Hermans een beetje herleven. Verder gaan de nummers over het dagelijkse leven, maar maken tijdens het beluisteren een enorme indruk. Wanneer je dat als artiest weet te bewerkstelligen, heb je je doel bereikt. Ik zou elk nummer onder de loep kunnen nemen, maar dat heeft eigelijk geen zin. U moet het zelf, met eigen oren, beluisteren. Heel veel luister plezier!
Hubert Schunken, Landgraaf
Limbo Express Krunzig
Limbo Express is bij de meeste van ons bekend door het bescheiden hitje ‘Enne’. Dit natuurlijk mede dankzij het videoclipje op L1 Televisie. Op het eerste album ‘Krunzig’ staan in totaal 12 nummers. Samba, Ierse folk, wals maar ook polka maken van dit album een lekkere, maar vooral zeer gevarieerde muziekschijf. Qua geluidskwaliteit klinkt de cd erg goed. Met name de studio waar het album opgenomen is verklaart een hoop. Music House Records heeft dit jaar meer mooie producten afgeleverd. Het enige negatieve aan ‘Krunzig’ is dat het moeilijk is om er een nummer uit te pikken om nader te bespreken. De cd is gewoon van het begin tot het eind gevarieerd en kwalitatief erg goed. Toch zal ik een poging wagen! ‘Op de pedale’ is wel erg origineel en beschrijft een fietstocht door Limburg. Het nummer ‘Kicks’ is warempel een echt house-nummer. Zeer gedurfd en vooral het intermezzo is er goed gedaan. Het nummer ‘Alaaf’ is een soort ‘kreten kraker’ die tijdens carnaval wel eens erg populair zou kunnen worden. Het is in ieder geval een lekker up-tempo. ‘Op d’r berg’ is een lekkere meestamper. Het liedje gaat over de wintersport en is te plaatsen in het zogenaamde après-ski-genre. Het verbazingwekkende van deze cd is dat de instrumentale stukken in de diverse nummers zeer goed zijn. De zang van de heren is zeker ook niet mis. ‘Krunzig’ staat op dit moment op nummer 6 in de L1 Limbo Top10. Veel luister plezier!
Hubert Schunken, Landgraaf
Renee Innemee, The Revival Band Back to Bayou Têche
Dit nieuwe album van Renee Innemee staat vol met nummers van bekende liedjesschrijvers zoals Neil Young en Ray Charles. De CD bestaat voor een groot gedeelte uit covers, maar dat maakt dit album niet minder aantrekkelijk. Zeker omdat niemand minder dan de bekende muziekfamilie Innemee prominent aanwezig is op de CD. De Innemee’s staan altijd garant voor mooi, maar vooral kwaliteitsmuziek. Het album bevat veel rock en blues met nummers als ‘Gust of wind’, ‘Country home’ en ‘Knock on wood’ (een nummer dat al vele versies heeft gekend). Mooie arrangementen die herinneren aan vervlogen tijden van blues en rock. Verder staan er enkele van mijn meest favoriete nummers op. Het luisteren viel dan ook geen minuut tegen. Ik houd wel van dit soort muziek. Deze was vroeger in mijn vriendenkring al erg populair. Ook mijn complimenten voor de gezongen Engelse tekst. Er is absoluut geen spraken van een zogenaamd geforceerd accentje. Dit hoor je overigens vaak bij niet-Engelse artiesten. Dat maakt enorme afbreuk aan de productie. Maar zoals gezegd, op dit album klinkt het top. Houdt u van rock en blues, dan is deze CD een must, ik weet zeker dat u veel luisterplezier zult hebben.
Marjo Biesmans More than I can say
Wat een verassende nieuwe single van Marjo Biesmans. Een muzikale duizendpoot die al ruimschoots haar sporen in de Limburgse muziekwereld en ver daarbuiten heeft verdient. Marjo speelde onder andere in de band ‘Teek Toe’ en naast zingen runt zij een eigen opnamestudio (Mabi Recordings). Hier zagen al veel mooie muziekproducties het licht. Haar nieuwe cd-single ‘More than I can say’ is een cover van Leo Sayer uit 1980. Van dit bekende nummer maakte Marjo een mooi eigentijds reggae-plaatje in de stijl van ‘DJ Bobo’. Eigenlijk is haar versie met niets te verglijken, de arrangementen van Marjo zijn erg goed uitgewerkt en mijn complimenten voor de gezongen Engelse tekst. Er is absoluut geen sprake van een geforceerd accentje, zoals je zo vaak hoort bij niet-Engelse artiesten. Deze nieuwe single is zeker het beluisteren en het kopen waard. Veel luister plezier!
Hubert Schunken, Landgraaf
Hub'n Bub'n "Wir sind wieder da!"
Vorig jaar deden de Limburgse Hub’n Bub’n nog mee aan de ‘Süd-Tiroler Grand Prix der Volkstümliche Musik’ met het nummer ‘Wir sind wieder da’. Daarmee behaalde de groep de vijfde plaats in de finale. Nu, een klein jaar later, is deze titel de naam van hun nieuw album. Ik beluisterde de cd om eens te kijken of het album inderdaad die veelbelovende titel waardig is.
Bij het luisteren naar de verschillende nummers op het album merkte ik dat die jongens bijna alles kunnen spelen. Een variatie van polka tot rock, maar ook instrumentaal. Vaak is het met volkstümliche muziek zo dat je het gevoel krijgt van: dat heb ik al eens vaker gehoord. Dat is in dit geval helemaal niet zo. De liedjes zijn leuk, vrolijk en klinken fris. En als u denkt dat het album vol staat met Duitse nummers, dan heeft u het mis. Het nummer ‘De vrouw is baas in hoes’ is bijvoorbeeld zo’n Limburgs nummer dat gaat over het cliche tussen man en vrouw: Wie heeft er in huis de broek aan? Ook het lied ‘Sjpas, plezeer, beleeve’ is een lekker up-tempo nummer wat gaat over het plezier in het leven. ‘Os geet ut good’ is ook een erg sterke compositie met een tropische inslag. De trompetten en een samba percussie doen het in dit nummer prima. De zang c.q. melodie klinkt in het begin wat vreemd maar geeft het lied iets heel leuks mee. ‘Silberfaden’ is een traditioneel nummer, wat qua tempo van heel rustig naar heel snel wordt opgebouwd. Mijn complimenten aan zowel de drummer als aan de trompettist. Vooral voor hen lijkt me dit nummer een hele opgave.
Een van mijn favorieten is ‘Line dance polka’ Een instrumentaal nummer dat het best te beschrijven is als een kruising tussen ‘The Shadows’-muziek (de vroegere begeleidingsband van Cliff Richard) en polka zoals wij dat kennen. ‘Line dance polka’ is echt een sterk nummer met een goed arrangement. Het lied ‘Sjoen is oos Limburg’ dekt haar lading helemaal. Ook weer een up-tempo wat erg goed in het gehoor ligt. Het finalenummer op het album is het lied ‘Wir sind wieder da’. Dit was dus het lied waarmee de band in 2000 de vijfde plaats behaalde bij het ‘Südtiroler Grand Prix der Volkstümliche Musik’. Ook dit nummer is qua arrangement prima en ligt goed in het gehoor. Deze typische polka is overigens nog lekker en makkelijk mee te zingen ook.
De Hub ’n Bub’n hebben een album gemaakt met veel variatie van rock tot polka en zelf een beetje nostalgische Shadows-klanken. De arrangementen klinken prima en zitten goed in elkaar. Vooral het stereobeeld van het album klinkt vol, rijk en dynamisch. Zijn er na deze lovende woorden nog min puntjes zult vragen? Wat mij betreft hadden sommige liedjes qua duur wat langer gemogen. Dit heeft misschien meer te maken met mijn persoonlijke smaak. Maar of dit nu echt iets negatiefs is? Verder had de drum in sommige liedjes wat steviger in de mix mogen zitten. Tot slot kan ik alleen maar zeggen: houdt u van Limburgse muziek met een vleugje Duits, ga dan snel de muziekwinkel. Deze cd is precies wat u zoekt. Veel luister plezier!
Hubert Schunken, Landgraaf
Schintaler Druimdanser in Utopia
Een tijdje geleden sprak ik nog met toetsenist Frans Senden over het nieuwe album van de Schintaler. Nu, een aantal weken later, neem ik de langverwachte CD eens goed onder de loep. Het album bevat maar liefst 17 nummers en dat is zeker niet aan de zuinige kant. ‘De kracht van ’t plat’, waarvan ik reeds melden dat dit de werk titel van de nieuwe cd was, is uiteindelijk veranderd in de veelbelovende titel ‘Druimdanser in utopia’. Met het eerste nummer op de CD ‘de kracht van ’t plat’ heb je direct al de smaak te pakken. Wat een leuke tekst en een vrolijk arrangement. De tekst gaat over het dialect, dat zo goed past bij onze Limburgse muziek en dat men zich niet hoeft te schamen voor ons Limburgs taaltje. Het tweede nummer ‘vuurwerk in de nach’ gaat over hartstochtelijke liefde en is een lied dat je lekker snel oppakt. ‘Zonder dich’ is het eerste rustige liedje, een ballad, en ook in dit geval gaat het als zo vaak over liefde. Het lied onderscheidt zich toch door een hele mooie melodie en de betoverende zang van Guido Frissen. Het inmiddels bekende ‘Sjoanmam doe bés klasse’,de carnavalshit, werd een paar maanden geleden reeds uitgebracht als single. Een van mijn persoonlijke hoogtepunten op de CD vind ik het nummer ‘raap dich biejein’. Een lied met een lekker uptempo over dat duidelijk maakt dat het niet altijd feest is in het leven. En dan het veelbesproken Nederlandstalig liedje ‘bijna’ heeft veel hitpotentie en lijkt een beetje op de muziek van Volumia!. Als dit liedje op de Nederlandse markt zou worden uitgebracht zou het best nog wel eens een hit kunnen worden. Het zit namelijk heel goed in elkaar. Het laatste nummer van het album is ‘druimdanser’. Dit lied met veel Ierse klanken doet op het eerste moment een beetje denken aan een nummer van Marco Borsato. Dit komt natuurlijk door de typische klank van diverse instrumenten. Ik kan alleen zeggen dat het nummer staat als een huis en een hele goede composities is. Ik vind dat de jongens van de Schintaler een leuke nieuwe CD hebben opgenomen met veel afwisseling van polka’s, ballads en natuurlijk rock. Het album is zeer eigentijds en bevat prima arrangementen. Een absolute must, dus veel luister plezier. (Ik heb het al!).
Hubert Schunken, Landgraaf
Neutjesrang & Band Eine waeg
Ik moet bekennen dat ik nog nooit had gehoord van deze band dus ik ging er echt eens voor zitten om te luisteren naar het nieuwe album van het voor mij nog onbekende ‘Neutjesrang & Band’. De eerste indruk was zeer positief: een leuke CD vol met afwisseling. Rockballads, polka, het zit er allemaal in. Wil je een album met veel afwisseling, dan zit je bij Neutjesrang zeker goed. Het zijn vooral liedjes met een echte bootschap. Het liedje ‘Veur idderein’ bijvoorbeeld, gaat over het simpele feit dat het met Neutjesrang wel goed gaat, prachtig toch. Ook het nummer ‘Leef’ heeft een goede compositie. Dit liedje begint met een akoestische gitaar met daar onder een zware bas die het geheel vervolgens naar een hoogtepunt draagt. Dit is echt goed gedaan, met prima pianospel en het betere drumwerk. Ook ‘In de Sterre’ is een hele goed nummer. Dit doet mij overigens een beetje denken aan het welbekende Dire Straits-geluid. Er is veel aandacht besteed aan de arrangementen en het is een album dat niet te vergelijken is met wat er op dit moment op de Limburgse muziekmarkt wordt gereleased. Een echte aanrader, dus veel luister plezier.
Hubert Schunken, Landgraaf
Vastelaovend Van Eijsde tot de Mookerhei deel 8
Al jaren is deze verzamel-dubbel-cd het boegbeeld van wat er op dat moment aan grote carnavalskrakers in Limburg te vinden is. Veel bekende Limburgse artiesten als ‘Weerwaas’, ‘Ummer d’r Neaver’, ‘Beppie Kraft’ en nog vele anderen. Ook is er op dit album plaats voor nog onbekend talent zoals ‘de Unskes’; een carnavalsvereniging uit Landgraaf, die de laatste jaren het L.C.M.K. (Landgraafs Carnavals Moeziek Konkoer) domineren. Twee keer op rij zijn zij erin geslaagd dit lokale konkoer te winnen: het eerste jaar met het liedje ‘Woa de Moeziek is’, en dit jaar met ‘Lot goan lot goan’.Dit laatste nummer is ook terug te vinden op deze dubbel-cd. Het is moeilijk om te zeggen wat nou goed is, en wat niet. De liedjes op de CD zijn qua muziekstijl allemaal een beetje hetzelfde. Of je nu uit Roermond, Venlo of Maastricht komt; of het ene liedje leuker vind dan het andere: het album is zeker van hoogstaande kwaliteit en verveelt geen minuut. Er zijn een paar liedjes die van de traditionele carnavalsstijl afwijken. Bijvoorbeeld de nieuwe Weeraas-hit ‘Vier hant Kamauw’: een rock georiënteerd liedje. Dan is er ook nog ‘’t Volk besjlis’ van Leon en Luc Volders. Een soort van protestliedje richting het L.V.K. Luister maar eens naar de tekst en trek daaruit je eigen conclusies. Het liedje staat in ieder geval als een huis met een zeer sterke tekst. Gaston Jacobs, die een paar jaar geleden het L.V.K. won met het liedje ‘Opziej opziej’, opent CD twee en zet de toon voor de daarop volgende liedjes. Jacobs is een nieuw Limburgs pseudoniem voor feest, vasteloavend en muziek en heeft ieder jaar wel een nieuw liedje wat zeer aanstekelijk is. ‘Als ik Isabella bel’ van Niels v.d Ham en Ron van Haeff, is een liedje in de stijl van Rowwen Heze, maar het is zeker geen kopie: een goede compositie met een lekker up-tempo. Conclusie: ook dit vastelaovesalbum is weer top. Je raakt misschien het overzicht een beetje kwijt omdat het nu een dubbel-cd is, maar dat mag de pret niet drukken. Er staan nu meer liedjes op, dus meer keus; en beter voor de vasleloavend in Limburg. Zeker de moeite meer dan waard. Veel luisterplezier,
Hubert Schunken, Landgraaf
Tour de Frans Frans Theunisz
Ik zelf mag dan niet de grootste fan van Frans Theunisz zijn, maar ik was aangenaam verast bij het horen van deze nieuwe CD. Eigenlijk was er geen één nummer wat mij tegenviel. In de nieuwe stijl van Frans komt hier en daar zelfs de troubadour te voorschijn. Goed voorbeeld hiervan is het nummer ‘Mien leef Ketrien’. Vooral het arrangement van dit liedje is erg goed. Zoals gezegd was ik erg verast. Er is overigens voldoende afwisseling in deze CD: van polka tot wals. Nummer 11 is, zoals vanouds, een echte lekkere meezinger: ‘Geef miech mer Beer’. De titel spreekt voor zich, en de melodie heeft wel iets bekends waardoor het lekker in het gehoor ligt. De nieuwe reeds eerder in deze rubriek voorgestelde single ‘Mai de Belze Baj’ is natuurlijk ook aanwezig op dit album. Wanneer je dit een leuk liedje vond, dan zou ik de single in de schappen laten staan om direct het hele album te kopen. Neem nu nummer 13: ‘Es ich Meziek huur’, een voorbeeld van een liedje met een prachtig arrangement. Een ander nummer op het album neemt ons mee naar Griekenland: een vrolijk deuntje met als ingrediënt af en toe een stukje sirtaki in de melodie. Bij het zingen van het liedje ‘Joa ich bin Frans (Ich hub inne groete voot)’, aarzelt Frans een beetje bij het woord voot. Als u zelf de tekst even leest, snap u wel waarom. Ik hoor het de mensen al zingen in de cafés en zalen. Conclusie: Er zijn genoeg mensen die ‘Mister Sjeng oan de Geng’ allang hebben afgeschreven, maar niets is minder waar ik vind deze CD echt top, vooral de arrangementen zijn echt af en er is zeker veel tijd aan besteed. Ik zou graag willen weten hoelang ze met deze productie bezig zijn geweest. Veel luisterplezier,
Hubert Schunken, Landgraaf
Gretchen aus den Bergen Yvonne Leliaert
‘Gretchen aus den Bergen’ is misschien wel de zus of vrouw van Anton? Ik weet het niet, maar het is wel een hele leuke single-CD. Het liedje gaat over Gretchen die op zoek is naar een man die vind ze dan ook. De tekst is voornamelijk Duits met af en toe een woordje Limburgs. Het refrein zit vol met gejodel van Gretchen, wat er voor zorgt dat je het liedje lekker kunt mee zingen (als je tenminste jodelen kunt). Het liedje staat bol van de woordspelingen wat het extra leuk maak. Aan het einde van de single wordt het tempo nog opgevoerd ook. Misschien wordt dit wel de nieuwe Limburgse carnavalskraker? Ik weet het niet, maar er zit wel veel hit-potentie in.
Hubert Schunken, Landgraaf
Doch nit alwerm inne Edison ?! Ummer d’r Neaver
De groep ‘Ummer d’r Neaver’ timmert al heel wat jaren aan de weg. Eerst met veel succes in Kerkrade, maar de laatste jaren ook steeds meer in de rest van Limburg. In 2000 kregen ze het zelfs voor elkaar om de ‘Hot or Not’ te worden bij de muziekzender TMF met het liedje ‘Auwe Leem’. Dit liedje is te vinden op hun nieuwe CD ‘Doch nit alwerm inne edison ?!’. Op deze nieuwe CD vinden we natuurlijk weer een heleboel grappen en grollen van deze groep zoals we dat gewend zijn. Misschien af en toe wat te veel van het goede maar naar mijn mening blijft het leuk.
Liedjes als ‘www.limburg.alaaf’ zijn super en direct meezingbaar. Iets wat zeker nodig is voor een goed carnavalsliedje. Ook bevat deze CD live-opnames van onder andere ‘De Sjweiermam’, ‘Limburgs Beer’, ‘Tante Annie’ en nog veel meer. Deze opnames zijn vooral leuk voor de verzamellaar. Een optreden van Ummer d’r Neaver kun je echter niet op CD zetten, dat moet je live meemaken.
‘Auwe Leem’, nummer 14 op de CD, steekt een beetje de draak met de Limburgse artiesten die het alleen maar voor elkaar krijgen om liedjes klakkeloos te stelen. Je kent het wel: even een nieuwe tekst en klaar is kees. Een liedje wat hier ook een uitspraak over doet is ‘d’r Plagiaatsjlajer’. Dan heb je nog ‘Hant vier doa nog Tsiet Vuur’. Dit liedje vertelt het verhaal over een carnavalsslager die snel in elkaar is gezet om mee te doen aan het plaatselijke carnavalskonkoer. Ook dit verhaal is bij velen bekend. Even een arrangement laten maken en vervolgens even het liedje in de studio inzingen zonder zelf enige creativiteit en tijd in het liedje te hebben gestoken. Vaak is het zo dat de mensen die alles zelf componeren altijd buiten de prijzen vallen. Zeker met teksten die niet direct met carnaval te maken hebben. Dit laatste is tevens mijn eigen conclusie.
De jongens van ‘Ummer d’r Neaver’ zorgen met hun liedjes voor een frisse wind in het Limburgs carnavalsland. Niet op de makkelijke toer, maar hun eigen stijl: hier en daar een vleugje rock en even lekker sjoenkellen. Ook deze CD is weer top. Tijdens het beluisteren van viel me maar één ding op bij het liedje ‘Auwe Leem’: er zit een raar kraakje in de opname op zowel de CD als de CD-single. Misschien dat dit er wel gewoon in hoort? Of kan opnamestudio Marlstone ons opheldering verschaven .
Hubert Schunken, Landgraaf
Interviews
Ummer d’r Neaver (UDN) al jaren een begrip in Limburg Binnenkort start hun eerste theatertoer. Limburg Online had een gesprek met toetsenist Jo van de Laarshot over het wel en wee van deze populaire groep uit Kerkrade.
Ik schrok me rot! Mijn vrouw nam de telefoon op: iemand van radio 3 aan de lijn, hij wilde wat informatie. Mijn vrouw riep nog door de telefoon: “Ben je niet goed wijs, om zo vroeg te bellen!” Toen ik de telefoon over nam trok ik per ongeluk de stekker uit de muur en verbinding was verbroken. Dat had inderdaad de doorbraak kunnen zijn, maar we hebben de naam natuurlijk ook niet mee: ‘Ummer d’r Neaver’.
Hoe ben jij begonnen in de muziek? Wil je het hele verhaal horen? Ik kreeg ooit een folder van de muziekschool in de handen gedrukt en heb daar zes jaar opgezeten. Toen ik ging studeren ben ik gestopt en heb de muziek vervolgens een hele tijd gelaten voor wat het was. Het klinkt misschien raar, maar pas na mijn eigen bruiloft ben ik weer begonnen. Waarom? Ik kreeg een piano van mijn vader cadeau. In die tijd was ik ook liefhebber van synthesizer-muziek (zoals Klaus Schulze) en kocht ook een synthesizer om toch wat meer te gaan experimenteren met geluiden. Tot die tijd had ik nog nooit met iemand samen gespeeld. Ik kwam via een kennis bij een blaaskapel terecht. Daar speelde ik twee jaar een repertoire waar ik eigenlijk helemaal niets aan vond, maar ik deed veel ervaring op. Ik kwam in die tijd gitarist Ronald Scipio tegen die op dat moment lid van een bandje was. Ik mocht meespelen en mijn eerste optreden was in een café vol met mensen. Ik werd direct voor de leeuwen gegooid. Na een korte rustperiode las ik in de krant: ‘Ummer d’r Neaver zoekt accordeonist’. Ik heb toen opgebeld en moest op auditie. We hebben flink wat lol gemaakt die dag. Ik werd aangenomen terwijl ik nog geen noot gespeeld had.
Wie schrijft bij UDN meestal de teksten? Teksten schrijven doen we meestal samen, maar af en toe individueel. Mark bijvoorbeeld schrijft vaker zeven teksten op een dag. Vervolgens legt hij deze voor aan de groep en samen bedenken wij de muziek. Daarna krijg je een proces van wikken en wegen, maar we komen er wel uit.
Kunnen jullie na al die jaren nog origineel zijn qua teksten? Natuurlijk! We proberen als UMD altijd te zoeken naar die dingen in het leven die je zelf kunt meemaken. Neem nou ‘d’r Pincodesljajer’. We willen niet steeds terug vallen op de bekende onderwerpen. In ons 20-jarig bestaan hebben we slechts één liedje gemaakt over liefde, ‘Mit d’r kop in de wolke’.
Is muziek en UMD voor jullie een fulltime baan? Jammer genoeg kunnen we van dit plezier niet leven. We hebben allemaal nog een reguliere baan. Onze bassist werkt in een reclamedrukkerij en de gitarist zit in de IT-wereld. Joost is zanger van beroep en werkt freelance voor operaproducties. Mark Hermans was altijd advocaat, maar op een gegeven moment was hij dat wereldje zat. Nu werkt hij in de uitvaartwereld. Ikzelf werk al bijna 25 jaar bij het C.B.S. in Heerlen.
Vind je het niet jammer dat jullie met UMD nooit echt zijn doorgebroken? We zijn blij met wat we nu al voor elkaar hebben gekregen. In Limburg horen wij qua muziek bij de top. Het is niet zo gemakkelijk en er zit naar mijn mening niet meer in. ‘Ouwe leem’, de videoclip die te zien was bij TMF, was al een topervaring. Toen het plaatje werd opgepikt door de Nederlandse muziekzender stuurde Marlstone gelijk een plugger naar diverse radiostations. Twee dagen daarna ging ’s morgensvroeg om 5:30 uur de telefoon. Ik schrok me rot! Mijn vrouw nam de telefoon op: iemand van radio 3 aan de lijn; Hij wilde wat informatie. Mijn vrouw riep nog door de telefoon: “Ben je niet goed wijs, om zo vroeg te bellen!” Toen ik de telefoon over nam trok ik per ongeluk de stekker uit de muur en verbinding was verbroken. Dat had inderdaad de doorbraak kunnen zijn, maar we hebben de naam natuurlijk ook niet mee: ‘Ummer d’r Neaver’. Laat ik eerlijk zijn: een hitje zouden wij super vinden, maar we doen er te weinig voor. Dat komt natuurlijk weer doordat het bij UMD eigelijk allemaal vanzelf gaat. Een paar uur repeteren en dan vinden wij het wel goed.
Als jullie een album opnemen, hebben jullie dan de vrije hand in de productie? Als wij in de studio zijn, dan doen we het op onze manier. Zouden we met een andere producer werken, dan moet alles op zijn manier. Dat willen wij niet. Wij leggen ook geen grote druk op de groep omdat er eindelijk weer eens een album moet komen.
Wat vind jij van de muziek die de laatste jaren word gepresenteerd bij ‘De Sjlagerparade’ in Kerkrade? Jammer genoeg, en dan praat ik niet alleen voor Kerkrade, bestaan er ongeschreven carnavalswetten. Dat zie je ook steeds weer terugkomen op het L.V.K. Op een liedje moet je of de polonaise kunnen lopen of kunnen walzen. Daar tussenin bestaat niets. Een Braziliaans arrangementje wil nog wel eens lukken, maar dan houdt het qua uitzonderingen op. Op de tweede plaats moet de tekst altijd gaan over vastelaovend of we gaan nog niet naar huis. Maak je eens een tekst over een pincode, dan vragen de mensen zich af wat dat met carnaval heeft te maken. Ik vind het jammer dat men het experiment niet aan durft om eens iets anders te maken.
Waar is UDN op dit moment mee bezig? Op dit moment zijn we druk bezig met de voorbereiding van een theatertoer door diversen zalen in Limburg. Het leuke en speciale van de show is dat we mensen in de zaal zelf laten beslissen wat wij moeten spelen. Dit zorgde overigens tijdens een try-out in de stadsschouwburg Heerlen voor onvergetelijke en lachwekkende momenten. Er werden nummers gevraagd die wij bijna vergeten waren.
Zijn er al ideeën voor een nieuw album? Ons meest recente album was een afronding van 20 jaar UMD. We hebben natuurlijk nog het een en ander op de plank liggen. Wat ons heel leuk lijkt is bijvoorbeeld een productie met het Limburgs Symfonie Orkest. We hebben in februari met dit orkest door Limburg getourd en dat was echt een ervaring. Er zijn ook opnames van gemaakt; de arrangementen klonken echt geweldig. We gaan zeker nog eens samenwerken, maar hoe en wat is nog niet bekent. Wat een nieuw album betreft, we hoeven echt niet ieder jaar een CD te maken. Wel zal er dit jaar nog een cd-single verschijnen.
Ummer d’r neaver over 5 jaar? We zijn al een paar keer gestopt en af en toe wordt het te veel. Dan krijg je irritaties in de groep en botst het een beetje. Daarom lassen we ook steeds een flinke rustperiode in. Dit is meestal na carnaval. Maar wees gerust, tot 2003 zijn we er zeker nog. Tot die tijd lopen er namelijk nog contracten!
UMD, Jo van de Laarschot, Heerlen Hubert Schunken, Landgraaf
Frans Senden: de Schintaler kunnen nog jaren vooruit!
op 6 juli aanstaande het nieuwe (langverwachte) album van de Schintaler wordt gereleased. Als voorproefje hierop hadden wij een interview met Frans Senden, toetsenist van de Schintaler. Wij voelden hem aan de tand over zijn muzikale verleden, privé-leven en natuurlijk de nieuwe CD.
Jouw begincarrière in een notendop? In 1994 ben ik gestopt met het conservatorium omdat ik een verzoek kreeg om in Duitsland een solo artiest (Willy Seits) te gaan begeleiden. Seits genoot toen veel bekendheid met het ‘Orginaal Nabtaal Duo’. Bij dit tweetal ontstond onenigheid en Willy wilde graag als soloartiest doorgaan. Zijn producer vond wel dat een band als begeleiding nodig was. Zo kwam er een formatie van vier mensen waarvan ik een van de muziekanten was. Hoe kwam je bij de Schintaler terecht? Ik stopte met Willy Seits in februari 1999. Hierna heb ik diverse studioprojecten gedaan, en in oktober 1999 kreeg ik een telefoontje van John Diederen. Hij vroeg of ik interesse had om bij de Schintaler te komen spelen. Dat doe ik nu sinds januari 2000.
Is het werken met de Schintaler een fulltime baan? Ik wil nu wat meer regelmaat in mijn leven. Na jaren toeren in Duitsland was ik het een beetje zat om steeds weer van huis te zijn. Ik werk momenteel bij de belastingdienst. Wel ben ik nog bezig met het arrangeren van liedjes voor carnavalsgroepen. Overigens wel wat op een lager pitje.
Hoe gaat het nieuwe album van de Schintaler klinken en is de nieuwe titel van het album al bekend? Het wordt een mengelmoes van polka's met wat meer pop-getinte Ierse klanken. De voorlopige werktitel van het album is ‘De kracht van het plat’.
Hoe verklaar jij het grote succes van de Schintaler? Ik denk dat de Schintaler pioniers zijn op het gebied van Oostenrijkse stimmungs- en tentmuziek. Deze muziek bestond vroeger ook al, maar dat waren meer de traditionele kapellen die op hun beurt weer uit fanfares waren ontstaan. Toen in Duitsland onder anderen ‘de Schürzenjäger’ en ‘de Kloostertaler’ veel succes oogstten met deze formule, werd dit voor de Schintaler ook interessant. Dit was toen een unieke formule in Limburg en daar kunnen we nog jaren mee vooruit.
Geeft de muziek die je maakt met de Schintaler voldoening? Iedere soort muziek kun je op een goede manier vertolken. Er is als het ware geen slechte muziek en dat is ook mijn motto. Ik probeer iedere soort muziek zo goed mogelijk te spelen. Dat is voor mij de uitdaging. Daar kan ik van genieten.
Er bestaan geruchten dat het rond de Schintaler niet goed gaat, hoe zit dat? De Schintaler zijn op dit moment, naast Rowwen Héze, de topband in Limburg. Over de geruchten kan ik kort zijn: ‘Hoge bomen vangen veel wind.’ Daar is alles mee gezegd.
De Schintaler over 5 jaar? Verder gaan met waar we nu mee bezig zijn en proberen onze eigen stijl te continueren en uit te breiden.
Welke muziek spreekt jou zelf erg aan? Ik houd vooral van de ‘Dire Straits’ en Mark Knofler. Verder mag ik graag luisteren naar blues, jazz en klassieke muziek.
Laten we nog een gerucht uit de wereld helpen, is er nu ruzie tussen Ummer d’r Neaver en de Schintaler? Nee, absoluut niet. Het is een spelletje tussen beide bands. Op dit moment zijn twee jongens van ‘Ummer d’r Neaver’ ook vertegenwoordigd in onze groep. Een beetje flauwe-kullen onder elkaar kan geen kwaad.
Landgraaf, Frans Senden Landgraaf, Hubert Schunken